Vakantie Gardameer Italië

 

Aangezien de motorvakantie vorig jaar zo goed is bevallen hebben we ook dit jaar weer besloten om met de motor te gaan.

Dit jaar is het ietsje verder geworden, namelijk een hotel bij Tremosine aan het Gardameer.

 

Zaterdag 29 juli 2006

 

Dit jaar hebben we van te voren geregeld met de buren dat ze niet net hun jaarlijkse bbq houden op de dag voor ons vakantie vertrek.

Mooi…. nu konden we dus wel genieten van een redelijke nachtrust; als je daar van kunt spreken als je de volgende dag op schoolreisje gaat.

Maar toch… de wekker gaat om 4:00 uur en we komen redelijk fris uit ons nestje om eens buiten te kijken hoe het weer er voor staat.

 

‘t Is behoorlijk mistig en zelfs nog een beetje schemerig maar toch gaat om 4:58 het contact van de motor aan.

Het geeft een heerlijk spannend gevoel om zo richting de wijde wereld te trekken.

 

GPS Truus geeft goed de richting aan en in no time vliegen de kilometers onder ons door en nog steeds hoeven de regenpakken niet aan.

 

Vlak na de middag zijn we zelfs al de Oostenrijkse grens gepasseerd en net als vorig jaar begint het ook nu weer te regenen en kunnen de regenpakken aan.

Die hebben we gelukkig dit jaar wel meegenomen en ze zullen ook deze vakantie nog vaak dienst moeten doen.

 

Om 15:30 zijn we inmiddels zo ver gevorderd dat we besluiten om een hotel te zoeken.

Het wordt een mooi groot hotel in Tarrenz net voor Innsbruck in Oostenrijk.

Na even een dutje te hebben gedaan trakteren we onszelf op een stevige maaltijd waarna we het dorp nog even inlopen.

 

’s Avond het onvermijdelijke glaasje rode wijn, garantie voor een goede nachtrust.

 

Zondag 30 juli 2006-08-05

 

Om 7:20 zijn we wakker en pakken de koffers na een goed ontbijt.

Hotelkosten vallen mee: 60 euro voor een mooie 2-persoonskamer met ontbijt, maar het kan nog goedkoper zoals later blijkt.

 

Volgens “TRUUS” moeten we nog ongeveer 350 km maar het duurt nu lang omdat we de route volgen die door MTVN motorreizen is aangereikt.

En een mooie aanrij route gaat natuurlijk niet over de snelweg.

We rijden over de Kuhtai; een pas met mooi natuurschoon waarbij je wel goed voor je moet kijken want hier lopen de koeien vrij rond en die besluiten vaak op het allerlaatste moment om nog over te steken.

 

In Italië krijgen we veel tunnels en wat ons opvalt, is dat bij elke tunnel staat hoe lang de tunnel is, zelfs als ze 20 meter zijn en je er gewoon door heen kunt kijken.

Wat ze echter zijn vergeten is verlichting aan te brengen bij een aantal tunnels van zeker 1850 meter en dat is volgens mij een verkeerde bezuiniging.

 

De hele dag hebben we nog nodig om bij het Gardameer aan te komen en onderweg worden de nodige schinkensemmels genuttigd met orangensaft.

 

Tegen 15:00 uur wordt het zo heet en de bek wordt me zo allemachtig droog dat een standje met meloenen aan de kant van de weg een geschenk uit de hemel lijkt.

Lekker 2 grote stukken watermeloen opslurpen.

 

Tegen 15:30 zie ik voor het eerst het Gardameer en ik kan een “ooohhhhh Gebina kijk” niet onderdrukken en Gebina schrikt zich het apezuur omdat ze denkt dat er iets engs op de weg voor de motor ligt.

 

Maar al snel heeft ze het door en zo snel mogelijk stoppen we op een parkeerplaats om dit gedenkwaardige moment in ons op te zuigen.

 

 

 

Dan volgt het laatste stukje weg richting hotel en dat valt niet mee want het is een stukkie met een stijgingspercentage van over de 25 % en een motor met volle bepakking en 2 personen wil dan wel op het achterwiel.

Voorzichtigheid is geboden want halverwege en op ¾ moeten er zelfs nog haarspeldbochten genomen worden.

Dit is reden nummer 1 en tevens de belangrijkste; hier kom ik later nog op terug.

 

We zitten niet in het hotel maar in een appartement 100 meter lopen vanaf het hoofdgebouw.

Wat ons direct opvalt aan de kamer dat het er heerlijk koel is; een minpunt is (zoals we de volgende morgen merken) de bedden zijn kei en keihard en de kussens flinterdun.Dit is reden nummer 2.

Heel anders als het vorige hotel in Oostenrijk waar je lekker diep onder de donsdekbedden kon wegkruipen.

 

Maar het eten is goed en de bediening uitermate knap, zowel vrouwelijk als mannelijk (volgens Gebina) dus het leven is mooi.

 

’s Avonds weer het onvermijdelijke glas rode wijn en volgens mij is mijn vrouwtje lichtelijk aangeschoten omdat ze toch wel moe is geworden van de reis.

Maar ja, je weet een dronken vrouw in bed….slaapt als een roos.

 

Maandag 31 juli 2006-08-05

 

Vandaag rijden we weer een route die is aangeleverd door MTVN motorreizen en ik moet zeggen we zijn beide toch ervaren motorrijders maar soms is het wel erg spannend door kleine straatjes en scherpe haarspeldbochten.

Volgens mij hebben we het bord met “Tornanti”  wel heel vaak gezien.

De vakantie in Oostenrijk vorig jaar had ook genoeg haarspeldbochten maar dit spant de kroon.

 

Aangezien we met gps rijden denken we dat we overal goed zitten maar aangezien “TRUUS” soms 10 meter te vroeg zegt: “LINKSAF SLAAN” zitten we zo ineens in een klein obscuur dorpje hoog in de bergen.

 

En zo staan we voor een hek waar we niet verder kunnen, dus de motor maar langzaam terug laten zakken en op zoek naar een ander weggetje.

Ja, daar kunnen we langs; niet dus en we komen wederom vast te zitten voor een hek.

 

Nu moeten we de motor terug omhoog duwen op spekgladde keien.

Gelukkig heeft de VFR genoeg grip zodat we nat en bezweet dit oord kunnen verlaten.

Een oudere man heeft aan de kant alles gelaten toegezien en was echt niet van plan om een helpende hand toe te steken.

Nee…. doe mij toch maar de Duitse en Oostenrijkse behulpzaamheid. En dit is dus reden nummer 3.

 

’s Avond bij het hotel krijgen we weer dezelfde spannende bochten en steile oprit dat we hebben besloten dat 3 redenen genoeg zijn om de vakantie eerder af te breken.

Het rijden onder deze omstandigheden is vragen om moeilijkheden en dit was dus ook zeker geen reis voor minder ervaren motorrijders.

 

In het hotel eten we voor het eerst prosciutto di melone en dit maakt nog een beetje goed van alle ontberingen van vandaag.

 

Dinsdag rijden we ook nog een route en woensdag verblijven we de hele dag bij het heerlijke zwembad maar zelfs dat is ons niet gegund want ’s middag begint het te sputteren.

Italië, daar heb je altijd mooi weer….!!!!!

 

Donderdag 3 augustus 2006-08-05

 

We hebben de wekker gezet op 7:00 en het heeft de gehele nacht veel geregend en geonweerd en nog steeds giet het pijpenstelen.

Dus in de zeikende regen de koffers en de navigatie op de motor en na een laatste ontbijt zitten we om 8:20 op de motor.

 

We besluiten om nu om zo snel mogelijk over de snelwegen te rijden maar zelfs dat schiet niet op met deze regen.

Maar tegen 12:00 kunnen we eindelijk tanken in Oostenrijk waar de benzine stukken goedkoper is.

In Duitsland is het ongeveer 10 cent per liter goedkoper maar in Oostenrijk zelfs meer als 20 cent per liter goedkoper.

Bij het tankstation krijg ik zelfs nog 10 euro teveel wisselgeld terug dus goedkoper kun je niet rijden.

 

Tegen 14:20 zitten we eindelijk op de Romantische Strasse maar ook hier zien we niet veel van.

Vorig jaar wilden we deze mooie route ook al volgen maar door slecht weer hebben we hier toen van af gezien.

Foto’s maken lukt dus niet maar verder is het een mooie route met heerlijke wegen met mooie overzichtelijke bochten en volgens mij kun je deze weg beter volgen als de grote snelwegen omdat daar veel files staan op vrijdag.

 

Om 15:45 zijn onze laarzen en handschoenen zo doorweekt dat we besluiten om het eerste het beste hotel te kiezen voor een welverdiend bad en maaltijd.

 

Het wordt een goed truckershotel in Hurlach kolonie aan de Romantische Strasse en hier is het zelfs nog goedkoper: 52 euro voor een 2-persoonskamer met ligbad en ’s morgens een goed ontbijt.

Een stevige maaltijd voor ons beide komt op nog geen 25 euro dus zeker een aanrader als je deze weg wilt volgen.

 

Bij het naar boven gaan naar onze kamer krijg ik het nog voor elkaar om de navigatie uit mijn vingers te laten glippen.

AAAAAhhhhhhh, het hele gevaarte dondert met een luide knal op de plavuizenvloer minstens 6 meter lager.

Direkt weer naar de motor om te kijken of alles het nog doet en gelukkig lijkt er niets aan de hand.

 

De volgende dag thuis gekomen kan ik echter geen verbinding krijgen tussen computer en Garmin maar dat is snel verholpen na een operatie van het apparaat.

De pennetjes van de usb-poort zijn een beetje verbogen en dat is snel opgelost.

 

 

Vrijdag 4 augustus 2006

 

De dag begint met een goed ontbijt en met een lekker zonnetje maar dat blijft jammer genoeg niet zo want het regenpak gaat toch nog een keertje aan.

We hebben heerlijk geslapen onder de donsdekbedden; eigenlijk hebben we hier het beste geslapen van de hele vakantie.

 

De romantische strasse is zeker in deze drukke vakantie periode een aanrader want het is heerlijk rustig op de mooie glooiende brede wegen zoals we dat in Duitsland gewent zijn.

 

De dag verloopt verder voorspoedig alleen zijn we net rond het drukste spitsuur bij Dortmund; dus file rijden, langzaam tussen de auto’s door die mooi ruimte maken.

 

Om 18:00 zijn we thuis en ik bel mijn ouders of ze nog even langskomen en dan ook direct een bak nasi van de chinees meenemen want honger hebben we wel gekregen.

 

 

Nog even de cijfers:

 

Totaal afgelegde kilometers: 2938

Totale tijd op de motor gereden: 48 uur en 24 minuten.

Hoogst gehaalde snelheid gereden: 185 km/uur

 

En zoals je kunt zien was de VFR weer lekker vies geworden maar zoals het bij een Honda hoort heeft hij niet 1 misslag gedaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nog meer foto’s op http://www.mijnalbum.nl/Album=AAHZREQB

 

 

Home