Zomervakantie Oberdrauburg Oostenrijk

31-07/06-08 2005

Dit jaar gaat de vakantie naar Oberdrauburg in Oostenrijk met Horizon Motorreizen.

We willen vroeg vertrekken dus de wekker gaat om 5:00 ’s morgens op zaterdag 30 juli 2005.

De vorige avond hebben de buren een barbecue-feestje gehad in de garage dus we konden niet echt vroeg van onze nachtrust genieten.

Dus de wekker gaat wel om 5 uur maar we blijven liggen tot bijna 6 uur en na een goede sanitaire stop en dito ontbijt zitten we dan toch om 6:40 op de motor.

We hebben Tom Tom navigatie op de motor en Tom Tom wordt later omgedoopt in Stom Stom want hij kent de A31 nog niet volledig dus veel omrijden als ik alleen op de navigatie vertrouw.

Het heeft de hele nacht wel een beetje geregend maar nu is het al een tijdje droog en omdat we geen plaats meer hebben voor onze regenoveralls durven we het wel aan om ze thuis te laten: o o o o o o wat krijgen we daar nog een spijt van want zo’n 100 km van huis begint het te hozen.

Onze jassen zijn gelukkig waterdicht maar onze leren broek en handschoenen natuurlijk niet; die kunnen we dus uitwringen bij de eerstvolgende tankstop.

Verder gaat de reis voorspoedig en al spoedig zijn we aanbeland in Boppard aan de Rijn en vanaf hier willen we de door Horizon aangeleverde route volgen richting Oostenrijk, maar……

Bij Kusel is er een wegomlegging die ons plan danig in de war brengt en we zetten de navigatie maar weer aan welke verder geen problemen oplevert tot de terugreis maar daarover later meer.

Het is inmiddels zo rond 17:00 uur en we besluiten om een plaats voor de nacht te zoeken en we belanden in Mönsheim bij Pforzheim in Duitsland; dit is zo’n 500 km vanaf Oude Pekela maar we hebben met diverse omrij routes inmiddels over de 800km gereden dus we slapen slecht omdat we een beetje oververmoeid zijn.

Zondag 31 augustus.

We klimmen rond 7:30 uit bed en na een goed ontbijt haal ik de motor uit de garage en monteren we de koffers weer.

Het is warm en al snel loopt het zweet me van het hoofd bij het beladen van de motor; snel op weg,kunnen we een beetje afkoelen.

Maar de weergoden zijn ons niet gunstig gezind want niet veel later begint het weer te regenen en dit keer tot in Oostenrijk.

Na de Felbern Tauern tunnel komt een bleek zonnetje onze pakken weer drogen en klamme ledematen verwarmen tot aan het hotel.

Het is een mooi hotel midden in Oberdrauburg en we arriveren precies om 16:00 uur.

Er zijn inmiddels al meer motoren aangekomen maar we zijn zeker niet de laatsten want er komen zelfs nog 2 uit Bedum uit Stedum een hele dag te laat.

We worden welkom geheten door John de eigenaar van Horizon Motorreizen en gaan na uitreiking van onze T-shirts en sleutel ons opfrissen op onze kamer.

Mooie kamer met balkon met fantastisch uitzicht. De eerste avond en de laatste avond worden de maaltijden verzorgd door het hotel zelf en de rest door een cateringbedrijf uit Lienz.

Over dat cateringbedrijf is dus niemand tevreden want het eten valt zwaar tegen.

1 augustus 2005.

Om 7:30 gaat de wekker en om 8 uur zitten we aan een goed en uitgebreid ontbijt; we eten een broodje meer zodat we niet elk half uur zin hebben om ergens langs de weg te stoppen voor een snack.

De leden van de motorclub kennen mij inmiddels niet anders als altijd met iets tussen de kiezen tijdens een toertocht.

Vandaag is het een heerlijke temperatuur voor een mooie toerrit richting Staller Sattel en Italië.

Boven op de Staller Sattel moet je wachten voor de 1-richtingsverkeer weg.

Elk eerste kwartier van het uur mag je van boven naar beneden en elk eerste kwartier na het half uur mag je van beneden naar boven dit omdat de weg te smal is om elkaar te passeren.

We zijn alleen vertrokken uit het hotel maar vanaf hier rijden we met de snelle club verder die bestaat uit 2 x een Suzuki GSX-R, een Honda Blackbird en een Kawasaki ZX12R en vooral die laatste trekt goed aan het gas; man wat gaat dat hard.

Boven op de Staller Sattel is het lekker rustig en normaal staan er zo’n 200 auto’s te wachten tot ze naar beneden mogen maar vandaag maar zo’n 20 auto’s en 30 motoren.

Dit is echt extreem bochten rijden en we beginnen maar een beetje rustig maar al snel dansen we door de bochten van het linker oor op het rechter oor.HEERLIJK.

Net iets voor Sillian in Italië drinken we iets en dan gaat ook de video camera voor op de motor voor het beklimmen van de Pustertaller Höhenstrasse en dat heeft weer mooi videomateriaal opgeleverd.

We zijn al weer vroeg terug in het hotel en we besluiten nog even de weg achter het hotel op te rijden en dit blijkt een soort van superspeeltuin voor motorrijders te zijn; veel haarspeldbochten met lekker lange rechte stukken ertussen….gassen dus.

Nadat we uitgespeeld zijn lopen we nog even naar het centrumpje van Oberdrauburg want ik ben mijn tandenborstel vergeten en da’s nie zo fris.

2 augustus 2005.

Vandaag is het de bedoeling om de GrossGlöckner te bedwingen en we zijn weer als eersten weg.

De GrossGlöckner ken ik nog van vroeger want ik ben er al eerder geweest met mijn ouders zo’n 25 jaar geleden en dat kun je ook wel aan de gletsjer zien, die is inmiddels veel verder afgesmolten.

Er is vandaag veel wind en dat zal ons later nog problemen opleveren maar daarover later meer.

Om de GrossGlöckner te bedwingen moet je een dagkaart á 17 euro of een maandkaart á 25 euro kopen en dat laatste doen we dan ook maar.

Want we willen zaterdag op de terugreis nog een keer over de pas omdat dat toch op onze route ligt.

Maar…… na het bedwingen van zelfs de edelweisspitze hebben we een beetje pech.

We willen nog even een foto van ons samen in de sneeuw dus ik parkeer de motor aan de kant op een grote parkeerplaats en we zijn net koud weg richting sneeuw blaast een sterke windvlaag onze motor om…aaaaaaahhhhhhhh.

Ik zie nog de spiegel wegstuiteren en hoor de kuip knarsen…

Bij het optillen helpt een buschauffeur uit Nederland die hetzelfde daar ook eerder had gehad met zijn Ducati.

Schade genoeg: spiegel afgebroken, remhendel dusdanig verbogen dat er nog net mee te rijden is, stuurgewicht beschadigd, slijtindicator rechterstep afgebroken, blokdeksel gekrast en als ergste kuip zwaar bekrast, maar gelukkig niet gescheurd dus het is allemaal rijdbare schade; alleen de spiegel bestellen we in Lienz á 72,60 en die is gelukkig 2 dagen later binnen.

Bij terugkomst in Nederland direkt de motor naar Motoport om te kijken om welk bedrag het ongeveer gaat en de volgende dag komt er een schade-expert bij van mijn verzekering.

De totale schade komt op 2175 euro en gelukkig wordt alles vergoed; de kuip mag ik zelf houden en die zet ik dus op marktplaats kan ik daar misschien iemand anders blij mee maken.

Andere mensen komen vaak beter uit dit soort akkefietjes maar ik had liever gehad dat het allemaal niet was gebeurd.

Maar ja gebeurd is gebeurd en als het in toekomst bij dit soort dingen blijft doe ik het ervoor.

3 augustus 2005

Het heeft vanacht geonweerd maar omdat we gisteravond een afzakkertje hebben genomen in het dorp heb ik daar helemaal niets van gemerkt.

Een kwart liter rode wijn is bij ons garantie voor een goede nachtrust en dat blijven we de rest van de vakantie dan ook maar volhouden ’s avonds.

Maar nu is het weer mooi weer en we gaan weer richting Italië via het Lesachtal.

Net voor Auronzo nemen we beide 2 x een heerlijke cappucino en ook elk een dikke tosti en dit alles voor maar €8,20; in Oostenrijk heb je dan net je lippen nat kunnen maken aan 1 cappucino.

De wegen in Italië zijn niet zo goed als op de Gross Glöckner maar gelukkig ook niet zo’n hoog stijgingspercentage dus iets ontspannener rijden.

Na het bedwingen van de Kreuzbergpas en de Paso San Antonio komen we weer terug over de Plockenpas en zijn na precies 230 km weer terug bij het hotel.

De klok van de motor geeft ook precies 2:30 dus net als het aantal gereden kilometers vandaag.

Voor vertrek uit Nederland had ik bij mijn arts nog gevraagd om oordruppels en een antibiotica kuur voor mijn chronische buitenoorontsteking.

Maar aangezien ik die vergeten had moest ik wel zorgen dat ik die medicijnen hier bij een apotheek kon krijgen; gelukkig geen probleem maar wel weer €19,- voor 16 capsules.

4 augustus 2005

Vandaag staat de Slovenië toer op het programma en dit land heeft een indrukwekkende en zeer grillige natuur.

Oostenrijk en Italië hebben vooral donkergrijze en groene bergen maar Slovenië heeft hele lichtgekleurde grillig vormgegeven bergen.

En natuurlijk hele mooie bergbeken met het helderste water.

Dit land is echt heel mooi en belachelijk goedkoop want voor 2 cappucino (en geen kleine kopjes) betalen we maar €1,60.

Hier bedwingen we ook de Vrisic pas met welgeteld 50 haarspeldbochten en aan het einde ben ik gewoon een beetje draaierig en beroerd.

Ook hier zijn de wegen niet echt mooi en in de bochten liggen zelfs klinkers (gelukkig niet de gevreesde kinderkopjes) maar die zijn goed te berijden omdat ze hol zijn.

Ook hier weer video gemaakt en als ik het weer terug zie is het nog steeds indrukwekkend.

5 augustus 2005.

Vandaag is het een mooie heldere dag en op het programma staat de Nockalmstrasse.

Net als de GrossGlöckner moet je ook hiervoor betalen en eigenlijk valt het ons een beetje tegen; oké mooie brede wegen waar je geen kip (alleen maar koeien en mürmeltiere) tegen komt maar de natuur is allemaal iets te glooiend.

Maar het is wel ongelovelijk koud boven (5 graden celsius geeft de VFR aan) dus we gaan snel weer naar beneden en eten een warme apfelstrüdel met vanillesaus om iets op te warmen.

Beneden in het dal is het weer 22 graden dus het verschil is heel groot.

Op de terugweg nemen we nog beide een Eiskaffee op zo’n 30 km van het hotel en vanavond kan het kofferspakken weer beginnen.

De vakantie was fantastisch en ook zeker voor herhaling vatbaar maar we willen ook wel weer naar huis.

6 augustus 2005.

’s Morgens gaat de wekker om 7 uur en rond 8:15 uur zitten we op de motor voor de terugreis.

Het is redelijk weer en zelfs droog maar dat is niet voor lang want voor de FelbernTauern tunnel hoost het al weer.

Als het weer zo blijft zullen we vanavond nog wel niet weer in ons eigen bed liggen denken we.

Onderweg rijden we nog een stuk mee met nog 2 anderen van de groep maar tijdens het file rijden raken we ze toch kwijt.

Bij de 2 volgende tankstops zien we nog maar dan niet meer.

Tussentijds is het droog geworden en zelfs weer warm en onze pakken drogen lekker op maar wederom niet voor lang.

Dan nog even klagen over onze Tom Tom navigatie want 100 km voor Düsseldorf gaat het nog goed maar dan stuurt hij ons over een weg die ons boven Düsseldorf leidt; dat is natuurlijk goed maar nu wil de navigatie ons zoineens weer terug hebben naar Düsseldorf waarop we besluiten om maar eigenwijs te zijn en de kaart erbij te pakken.

Bij Düsseldorf gaf de navigatie aan dat we tegen 19:45 thuis zouden zijn maar door weer onnodig tijdverlies wordt dat 21:45.

De motor kan gaan genieten van zijn welverdiende nachtrust want hij heeft de hele vakantie niet 1 misslag gedaan.

En natuurlijk zoals het een Honda betaamt geen druppel olie verbruikt dit in tegenstelling tot alle nieuwe BMW’s die aan de vakantie meededen.

Al met al een heerlijke stuurvakantie en volgens mij gaan we volgend jaar gewoon weer die kant uit want we hebben nog lang alles niet gezien.

TERUG NAAR VAKANTIE VERHALEN