Sinds ik in de
redactie van onze motorclub zit, schrijf ik testverslagen van diverse motoren.
Dit is begonnen
nadat ik en Sipke Roukema een verzoek van Mulders motoren uit Veendam kregen om
2 motoren te testen.
Deze test en het
daarbij behorende verhaal werd goed door de lezers van de Pitstop ontvangen.
Kort na het
plaatsen van het eerste testverslag kreeg ik ook een aanvraag van Jan Mulder
van Motoport Assen om voor hun hetzelfde te doen.
Onderstaand kun
je de diverse testverslagen lezen.
Veel plezier!
Onderstaande
motoren heb ik getest:
-Honda DN-01
-Honda CBF 1000 abs
-Yamaha XJ6 Diversion abs
-Honda CB1000R abs
-Honda VFR 1200
-Ducati Multistrada
-MV Agusta F4 1000
Proefrit Honda DN-01 en Honda CBF 1000 abs
Lekker buiten spelen…
Een paar weken geleden verveelden we ons op een donderdag avond
en we besloten om eens bij Mulders Motoren in Veendam rond te gaan neuzen.
Niet om weer een andere VFR uit te zoeken maar gewoon eens het
nieuws in motorland te gaan bekijken.
Nu had ik al een stukje gelezen in de Motormagazine over de
nieuwe Honda DN-01.
En ik moet zeggen, Honda heeft er een nekverdraaiend nieuw model
bij: het is een motor die niet echt in
een groep past zoals de meeste andere motoren dat wel doen.
CONCEPT
Honda had deze motor als concept een aantal jaren al laten zien
op de diverse motorbeurzen en alles is bijna 1 op 1 overgenomen.
Dus, wat is het nu eigenlijk…
Onderhuids is er tot aan de overbrenging eigenlijk niet veel
nieuws onder de zon want hier draait de V-twin 650 cc
van de Honda Deauville als een naaimachientje.
Dus geen bakken aan vermogen maar een zeer betrouwbare metgezel…
HFT
Tot zover dus de krachtbron; en dat brengt ons bij de
overbrenging.
Honda heeft gekozen voor een HFT, de zogenaamde Human Friendly Transmission.
Dus een automaat waarbij je ook kunt kiezen om zelf te
schakelen.
Alhoewel schakelen, bij het opstappen mis ik direct het
koppelingshendel.
Ook Sipke Roukema had de DN-01 zien staan en met Koos Mulder al
een proefrit geregeld.
Dus de afspraak stond voor zaterdag 11 oktober.
En zoals het op een mooie motordag hoort was het nu echt
schitterend weer; zonnetje, geen wind en een lekker temperatuurtje.
Om 9 uur waren we aanwezig en na de nodige nicotine voor Roukema
om langzaam te wennen aan de gedachte dat we een andere motor als ons eigen
stalen ros zouden gaan berijden kon de sleutel tegen 9:30 in het contact.
We hadden ongeveer 1,5 uur de tijd en om onderweg eens te kunnen
ruilen kregen we ook een Honda CBF 1000 abs mee.
En dit is echt een allemansvriend, opstappen, starten, in de
versnelling en iedereen kan er mee rijden.
Voor sommige mensen is dat een minpunt als een motor geen eigen
karakter heeft maar persoonlijk heb ik een goed sturende, sportieve betrouwbare
motor liever als een mooie bike waar je geen bocht
mee door komt.
Sipke nam als eerste de DN-01 en de rit ging richting Gieten en
daarna door richting circuit Assen.
Dus beetje binnendoor, beetje snelweg en een beetje boel
bochtjes.
En ik dus op de CBF; en ik moet zeggen dat stuurt helemaal niet
verkeerd.
Oké, niet zo snaarstraak als mijn
eigen VFR VTEC maar als woonwerkfiets of voor een
heropstapper een ideale speelkameraad.
Wederom, geen bakken vermogen maar wel zeer goed doseerbaar en
een betrouwbaar rijwielgedeelte.
DN-01
Op de terugweg vanaf het circuit hebben we geruild en was het
dus mijn beurt om die bijzonder vormgegeven DN-01 te gaan besturen.
Dus, stand op D van Drive en gassen…
Het rijd echt als een scooter dus als ik er echt even lekker
voor ga zitten kan Sipke me niet bijhouden op de CBF, en dat zegt niets over de
CBF maar des te meer over de DN-01.
Verwacht nou geen hemelschokkende acceleratie want boven de 140
km/uur is het toch wel een beetje gebeurd.
Oké, een top van rond de 180 km/uur zal er wel in zitten maar
dan moet je over voldoende nekspieren en armspieren beschikken om niet van de
motor te worden geblazen.
Want, windbescherming = 0.
Als de motor langer op de markt is zal er vast wel een groter
windscherm ter beschikking komen die voor een meer uit-de-windpositie
zal zorgen.
STOP
POLITIE
Op de terugweg wordt het nog even spannend als we voor de
rotonde van Gieten ingehaald worden door
een politie auto met alle toeters en
bellen.
Aaaaahhhh,
en we hadden net even lekker doorgehaald dus we waren bang dat we aan de beurt
waren….maar gelukkig reed de politie ons voorbij en reed met grote spoed verder
de rotonde over en richting Emmen.
Ze hadden dus gewoon geen zin om netjes in de rij te wachten
voor de rotonde.
CONCLUSIE
Dat wordt moeilijk; een conclusie, dan maar op een andere
manier…en nu spreek ik alleen over de DN-01 omdat die net nieuw op de markt is
en de CBF al langer meedraait.
-
Is het vernieuwend: ja, de vorm is zeer spectaculair met z’n haai-vormige neus en langgerekte bouw.
-
Is het in een groepje te plaatsen: nee, want de motor lijkt
nergens bij te horen.
-
Is het een powercruiser: nee, want
daarvoor mist hij vermogen en een veelgehoorde opmerking was dan ook dat men
wacht op een blok met meer inhoud en vermogen.
-
Is het een chopper: nee, alhoewel de zit daar wel een beetje op
lijkt door de doorgebogen rug, maar het stuur zit te ver naar voor en beneden.
-
Is het een scooter: nee, want je hebt weinig tot geen bergruimte
zoals scooterrijders gewend zijn en je hebt 2 treeplanken voor/naast de motor .
-
Is het een motor voor mij: nee, want de motor is niet sportief
genoeg en niet geschikt voor lange reizen richting verre vakantie landen.
-
Voor wie is het wel een geschikte motor: vooral voor mensen die
willen onthaasten, die dus niet met de oren over het asfalt door de bochten
willen maar lekker rond willen tuffen met een snelheidje
van zo’n 80 km/uur.
Enne… voor mensen die wat
klein zijn van stuk ook omdat je lekker laag zit in de heerlijke fauteuil.
Maar dan moet je weer niet
te ver naar achteren gaan zitten omdat je dan niet bij de voetrem kan komen.
Al met al was het een leuke ervaring om eens rond te tuffen met
een nieuwe vernieuwende motor waarop nog niet veel mensen hebben gereden.
En we houden ons dan ook aanbevolen om in de toekomst nog meer
motoren te gaan testen.
Uw testteam, René Hoesen en Sipke Roukema.
O ja, als jullie de wens hebben dat we eens iets exclusievere
motor gaan testen dan mail maar.
Dan zullen wij proberen om met de desbetreffende importeurs een
afspraak te maken!!!
Testverslag Yamaha XJ6 Diversion ABS en Honda CB100R ABS
Een
uitnodiging….
Vorig jaar
hebben jullie een testverslag kunnen lezen van de superfuturistische Honda
DN-01 en de “allemansvriend”de Honda CB1000F.
Deze test werd
door velen goed ontvangen en met plezier gelezen.
Toen ik in de
koude, klamme wintermaanden bij Motoport Stadskanaal even tussen al het nieuws
voor 2009 kwam neuzen werd ik gevraagd door Jan Huls van Motoport of ik zoiets
ook niet voor hen zou willen doen.
Ik vroeg wat
hij zo in gedachten had en hij noemde mij een aantal opties op die ik wel eens
even op mijn manier aan de tand zou kunnen voelen.
Op mijn
verlanglijstje staat net als bij half motorminnend Nederland een MV-Augusta en
ook dat hoorde tot de mogelijkheden.
Gladde wegen
en veel zout
En net nu ik
een dergelijke superuitnodiging krijg hebben we een van de koudste en langste
winters van de afgelopen jaren….
Dus het duurt
tot donderdag 2 april dat ik eindelijk de weergoden gunstig genoeg gestemd
krijg om ’s middags de VFR richting Stadskanaal te loodsen.
Het was een
beslissing op het laatste moment dus mijn medetestpiloot Sipke Roukema is niet
van de partij.
Het testparcours
Het rondje dat
ik rij met de testmotoren is niet heel lang en gaat over ongeveer 25 kilometer.
Een stuk
snelweg om windbescherming, stabiliteit en comfort op hogere snelheid te kunnen
bepalen.
En natuurlijk
een stukje door een dorp om veergedrag op drempels en algeheel rijgedrag op
lagere snelheid te kunnen testen.
Maar ook een
bochtig stukje mag natuurlijk niet ontbreken
Honda
CB1000R
Na een aantal
motoren de revue te hebben laten passeren besluiten we om het eerst de
super Honda CB1000R
mee te nemen om buiten te gaan spelen.
Deze motor
staat ook al een tijdje naar me te lonken door zijn lekker agressieve naked
Uiterlijk.
Een tijdje
geleden hebben we al even “test”gezeten met mijn duo en ik moet zeggen je moet
geen vrouw hebben met hele lange benen…
De knieën van
mijn Gebina dienden bij mij als oorwarmers door de heel hoog gemonteerde
duostepjes.
Hier zal vast
nog iets aan te doen zijn door langere steps te monteren.
En nu het
daadwerkelijke testverslag:
Zoals het bij
een Honda hoort is het opstappen en je weet direct dat je thuis bent…
Wel een lekker
kort gedrongen superwendbare motor met genoeg passie in het motorblok om nooit
te vervelen.
Power in alle
versnellingen en bij alle gashandelstanden.
Dit is een
perfecte motor om de speciale verrichtingen voor je motorrijbewijs mee te
oefenen….als een wheely daar ook bij hoort tenminste.
Nee geintje,
keren op de weg of een stukje lopen met de motor is allemaal geen probleem en
inderdaad als het echt hard van zijn plaats gaat wil het voorwiel echt wel
omhoog…
Dit heb ik maar
niet geprobeerd omdat dit verse exemplaar nog maar 5 kilometer op de teller had
staan en de bandjes waren nog een beetje glad.
Nu ben ik toch
al veel te zuinig om mijn motor om me te wagen aan dit soort uitspattingen.
Dit is een
motor waar ik verliefd op zou kunnen worden denk ik…
Maar op de
snelweg valt me op dat ik alleen mijn eigen ellebogen zie in de spiegels en dat
van enige windbescherming echt geen sprake is.
Zal natuurlijk
ook wel weer een hoger schermpje uit de “aftermarket” op gemonteerd kunnen
worden maar dat doet wel een beetje afbraak doet aan het lekker agressieve
uiterlijk.
Maar dat is dan
ook direct het enige negatieve dat ik kan bedenken; het schakelt goed, het remt
super door ABS en het hangt lekker aan het gas.
Om de
topsnelheid te testen moet je hele sterke nekspieren en handen hebben want dit
gaat echt hard.
Maar dat wil je
niet op deze motor, je wilt bochten aanvallen alsof je leven ervan afhangt, je
wilt de poser uithangen op de boulevard.
Dit is een
motor van uitersten; heerlijk blazen of lekker relaxed zittend door de
Italiaanse dolomieten sturen want je hebt altijd power genoeg om even dat
tussensprintje te trekken.
Als ik weer
terug ben in Stadskanaal zet ik met gemengde gevoelens de motor weer op zijn
plaats in de showroom; zal ik hem direct bestellen of toch nog even doorsparen
en alle andere motoren ook nog een kans te geven?
Hier nog even
de cijfers die je misschien nodig hebt om een goed oordeel over deze motor te
kunnen krijgen.
-
Vloeistofgekoelde 4 cilinder in lijn, 16 kleppen met 998cc inhoud.
- 6
versnellingen en volledig verstelbare voor en achtervering
- prijs €12.390
met ABS
Yamaha XJ6 Diversion
En ja,
eigenlijk had ik het andersom moeten doen; dus eerst de 600 cc diversion en daarna
de 1000 cc Honda.
Nu was ik al
nooit een echte fan van de diversion van vroeger maar
ik moet toegeven dit nieuwe model is toch echt wel mooi vormgegeven.
Veel dingen die
volgens mij regelrecht van de R1 afkomen.
Dit is een
motor met een klein stuurkuipje dus hier is de windbescherming een stuk beter
en dat is op langere stukken snelweg altijd mooi meegenomen.
En ja, het is
een 600 cc dus je moet de motor een beetje hoog in toeren houden om de snelheid
er een beetje in te houden.
Direct bij
vertrek vanaf Stadskanaal laat de versnellingsbak een luide klak horen om in de
eerste versnelling te belanden.
Dat ligt
natuurlijk gedeeltelijk aan de nog koude verse versnellingsbak want ook deze
motor heeft nog maar 0 kilometer op de teller staan.
De bak blijft
echter de hele testrit een beetje stroef; vooral bij terugschakelen.
Ook blijf ik
het gevoel houden dat ik nog minstens 2 versnellingen mis want hij draait wel
veel toeren en dat ben ik niet gewend van mijn eigen motor.
Verder een net
afgewerkte motor die gemakkelijk te berijden en bedienen is.
Echt een motor
voor, sorry dames, vrouwen dus; lekker licht en geen schandalig vermogen dat je
genadeloos afstraft in een te snel genomen bocht.
En een perfecte
motor voor een heropstapper of oudere motorrijder.
Je merkt het
al, een motor die gewoon alles doet wat hij doen moet maar weinig voor weinig
passie zorgt.
Ja, of je moet
zelf al iets doms doen om je als een idioot te gedragen in het verkeer; dan kun
je op elke motor een verhoogde hartslag krijgen.
Nee, dit is
geen motor die ik met veel moeite terugbreng naar zijn stal; dit is het niet
voor mij.
De 1000 cc
uitvoering zal vast voor meer vuurwerk zorgen.
En ook hier
even de nodigste getallen
- Vloeistofgekoelde
4 cilinder in lijn, vermogen 59,7 Nm ( 78 pk)
- 6
versnellingen
- prijs: €8299,
- met ABS!
Conclusie
Ik had
eigenlijk de Yamaha het eerst moeten testen en daarna
de Honda; dit gaf namelijk een beetje een vertekend beeld door het verschil in
vermogen.
Yamaha heeft een mooie betrouwbare motor op de
markt gebracht voor de rechtopzittende motorrijder die geen bakken vermogen
nodig heeft om lekker in het verkeer mee te kunnen komen.
Deze motor
biedt echter niet de passie die ik zo nodig vindt bij motorrijden.
Dit biedt de
CB1000R wel; een iets meer actieve houding dus iets meer voorover gebogen.
Let wel, niet
zo voorover als op menig supersporter dus je zult geen last van de polsen
krijgen voordat je last krijgt van je stevig uitgerekte nekspieren.
Binnenkort
meer; o.a Yamaha FJR en
wellicht de Yamaha VMAX met een misdadige 200 pk, en
hopelijk een leuke MV-Augusta die al zo lang op mijn verlanglijstje staat.
Testrit VFR 1200
De
geruchtenmachine…
De geruchten waren
er al langer en ik als verwoed VFR rijder hield natuurlijk alle forums goed in
de gaten….want in 2010 zou er eindelijk een nieuwe VFR komen.
De VTEC zoals
wij hem rijden is in 2002 op de markt gekomen en andere motorfabrikanten houden
een kortere tijd tussen hun modellenwisselingen aan als in dit geval bij de VFR
is gebeurd.
V5
Er is zelfs
stiekem een beetje gepraat over een V5 zoals er bij de 990 cc motogp motoren werd gebruikt.
Dat zou normaal
veel te duur worden maar Honda heeft met de VFR altijd geprobeerd om een
paradepaardje neer te zetten met veel technologische snufjes.
Zoals bij onze
VTEC het speciale systeem om te zorgen voor power bij het trekken vanaf lage
toerentallen en veel power als het VTEC systeem zijn werk begint te doen.
Dat gebeurd
door het gebruik van 2 kleppen per cilinder bij lage toerentallen en 4 kleppen
per cilinder boven de 7000 toeren.
VFR 1200
En nu staat dan
sinds een paar weken de nieuwe VFR 1200 in de showrooms en we hadden alle
folders al helemaal uitgelezen en we hadden zelfs al even proefgezeten maar
vandaag was dan eindelijk de dag…
De stuurden
onze eigen VFR richting Motoport Assen om weer een bandenplaksetje te kopen
want we hebben net voor de 2e keer in 8 maanden een lekke achterband
gehad.
Dit
bandenplaksetje heeft ons toch maar weer mooi op weg geholpen.
In Assen toch
maar even gevraagd of we misschien een testrit konden maken op de nieuwe VFR
1200.
Dus er werd een
kentekenplaat achterop de mooie rode VFR geplaatst en we konden gaan rijden; ik
zeg met klem ,konden gaan rijden want net nu breekt de hemel los met een dikke
regenbui.
En dus werden
we aangespoord om extra rustig te rijden want de VFR had net 7 kilometer onder
het rubber doorgehad dus de bandjes waren nog glad.
Maar even wachten
dus binnen, en even later kunnen we dan toch de VFR aansporen tot een lekker
ritje.
De wegen zijn
nat dus ik kan niet echt het volle vermogen aanspreken maar we merken wel dat
er meer als genoeg pk’s aanwezig zijn.
Is deze VFR
ook een paradepaardje?
Ik kan
volmondig zeggen dat dit zeker weer een paradepaardje is; misschien niet zo als
Honda dat graag had gewild.
Er was namelijk
sprake van een semi automatische versnellingsbak maar
die laat nog even op zich wachten.
De VFR heeft
natuurlijk hetzelfde als alle Honda’s; dat betekend
dus opstappen en je voelt je direct thuis.
Alles zit op de
goede plek en het stuurt zeer trefzeker.
Ben ik
verliefd?
Nog niet, was
met onze huidige VFR VTEC ook even wennen maar voor mij gaat de nieuwe VFR een beetje
teveel richting, sorry dat ik het zeg, een BMW.
Je hebt
namelijk geen ketting meer maar een cardan en ik mis
eerlijk gezegd ook het V4 geluid een beetje.
Het is nog wel
een V4 maar het geluid is een beetje teveel gedempt.
De motor is wel
weer zeer geschikt om met duo te rijden want VFRouw
zat heerlijk achterop en iets meer rechtop zoals we het van een sportieve
toermotor gewend waren.
De motor biedt
redelijk veel windbescherming alleen het ruitje mocht wel iets hoger zijn en
dat heeft Honda ook al gemerkt want er zit een ruitverhoger
in het accessoire pakket.
Verder
natuurlijk zijkoffers en een topkoffer want deze motor is bij uitstek geschikt
voor vakanties.
Je moet dan
echter wel je benzinemeter goed in de gaten houden want het verbruik van een V4
is altijd iets hoger als van een 4 in lijn motor.
En Honda heeft
er ook nog voor gekozen om een kleine tank van 18,5 liter te monteren dus rond
de 200 km moet je toch wel gaan zoeken naar een tankstation.
Ook deze VFR
wordt vast nog wel opgemerkt door de aftermarket en snel zullen er
vervangingsuitlaten en sportieve double bubble
ruitjes te koop zijn die weer een mooi sportief geluid geven en je iets beter
uit de wind houden.
Conclusie:
Weer een mooie
motor met een hoog afwerkingsniveau en met de overbekende
Honda kwaliteit.
Hij staat zeker
op onze verlanglijstjes maar dan moet eerst het schip met geld nog even langs
komen want met een dikke 16000 euro is hij natuurlijk niet echt goedkoop.
We zullen nog maar
even verder dromen en veel overuren moeten draaien om misschien in de verre
toekomst toch zo’n mooie motor te mogen bezitten.
Due belle motori….Ducati
Multistrada en MVAgusta F4
1000
Het motorseizoen is al een tijdje aan de
gang dus uw testrijder is weer bij Motoport Assen langs geweest om een paar
motoren aan de tand te voelen.
Je leest het goed; wat voorheen Motoport
Stadskanaal was is sinds begin dit jaar Motoport Assen geworden.
Een mooie grote zaak met genoeg keuze om
iets leuks uit te zoeken om een middagje mee te spelen.
Ducati Multistrada
S
Een paar weken geleden zei Jan Huls dat
binnenkort de nieuwe Ducati Allroad
als demo motor beschikbaar zou komen.
Nu ben ik niet gezegend met lange benen;
nee, je kunt het best wel korte pootjes noemen.
Dus ik zag er eigenlijk een beetje tegen
op om dit ogenschijnlijk hoge gevaarte te moeten bestijgen.
En er zaten ook nog koffers op…
Maar met de moderne motoren van
tegenwoordig kun je van alles instellen dus de vering werd een beetje zachter
gezet en aangezien ik wel gewicht genoeg heb kon ik mooi met beide voeten aan
de grond.
Goed zo, dat geeft de burger weer moed!
Keyless entry
Deze nieuwe Ducati
heeft een soort van Keyless entry zoals je ook vaak
bij nieuwe auto’s ziet; dit betekend dat je geen sleutel hebt in een
contactslot.
Je hebt gewoon een soort chip in je zak
en de motor weet dat je in de buurt bent.
Na de nodige uitleg over de uitvoerige
boordcomputer waarbij gekozen kan worden voor diverse settings werd mijn korte
pootje over het mooi gevormde zadel gestoken en de rit kon beginnen.
Die settings kun je met een soort
muisknop aan het stuur kiezen; je kunt kiezen uit verschillende settings
waarbij je kunt kiezen voor stadsgebruik, touren,
sport en je kunt hem natuurlijk ook nog steeds gebruiken waar hij in eerste
instantie voor gemaakt is: All road avonturen
beleven.
Nu ben ik weggereden met de stand op
stadsgebruik want ik moest eerst Assen even uit tokkelen.
En tokkelen doet deze liggende L-twin als de beste want het geluid is precies zoals je
verwacht van een Ducati; een heerlijke donkere felle
roffel.
Algeheel stuurgevoel…
De motor heeft een heerlijk breed stuur
dus je hebt totale controle over de fiets; sturen als een scheermes!
Waar ik zelf erg aan wennen moest waren
de lange veerwegen en dan vooral aan de voorkant.
Tijdens hard remmen duikt de motor wel
erg in de voorpoten.
Dit was zelfs nog zo nadat ik overgegaan
was op de sport stand; dit betekend hardere vering en een nog fellere reactie op
het gashandje.
Gashandje is trouwens helemaal ride by wire;
dus geen gaskabel meer maar allemaal elektronisch geregeld.
De sport stand betekend ook dat je
ineens 150 pk hebt ipv de standaard iets meer
gematigdere 100 pk bij stadsgebruik.
Circuit gebruik…
Dit soort motoren is natuurlijk niet
voor circuitgebruik maar je voelt wel degelijk de Ducati
race genen en dat resulteert in een mooie gasreactie en je kunt er echt een
heerlijk potje mee gummen in de bochten.
Beetje supermotard
stijl erbij, dus een voetje vooruit in de bochten staat lekker sportief.
Als jongetje had ik altijd het idee dat
ik een Ducati wilde en dat is de laatste jaren wel
iets afgezwakt…
Want hoe zegt men het ook al weer: Een Ducati koop je met je hart en een Honda koop je met je verstand…
Maar eerlijk is eerlijk; deze Multistrada zou ik ook kunnen kopen met mijn verstand want
deze motor is er eentje uit de buitencategorie wat betreft kwaliteit.
Deze 1200 cc levert zijn 150 pk op een
zeer aantrekkelijke manier en de onderhoudsintervallen zijn sterk omhoog gegaan
door de verbeterde betrouwbaarheid.
Minpuntjes?...
Natuurlijk zitten er aan elke motor
minpuntjes die de ene motorrijder minder erg vind als de andere.
Persoonlijk is de zit toch aan de hoge
kant maar daar kan een lager zadel voor besteld worden.
De lange veerwegen doen een beetje deinerig aan bij hard remmen en ik betrapte me er zelf op
dat er eigenlijk tussen alle versnellingen wel een valse vrije loop zat.
Als je er aan gewend bent zul je wat harder
door de versnellingen heen rossen zodat dat ook geen echt minpunt mag heten.
Windbescherming is natuurlijk niet zoals
op een Goldwing of FJR maar met het gemakkelijk
verstelbare ruitje kan iedereen wel een instelling vinden die prettig is.
Het volgende als minpunt is de prijs;
vanaf €18.990 en dat is niet mis.
Je mag niet meer omrekenen in guldens
maar daar kon je in de tijd van mijn ouders een heel huis voor kopen!
Grijns deel 1….
Dus ik kon met moeite de helm af krijgen
toen ik weer terug kwam bij Motoport want mijn gezicht was helemaal vervormd
tot een geweldige grijns.
De zit op de motor is lekker rechtop en
toch sportief en hier kan je uren op doorrijden richting je vakantie bestemming
want je hebt ook genoeg ruimte in de zij-koffers.
Grijns deel 2….
Nu had Jan Huls nog een motortje voor
mij ter beschikking staan….
Alhoewel motortje…nee, groot is de motor
niet, maar duur wel.
De beurt was aan de MV Agusta F4 1000 met een prijskaartje dat mooi richting de
30.000 euro gaat als je hem nog iets leuker wilt aankleden als hij al is.
MV AGUSTA bestuur…
De motor werd van een groene plaat
voorzien want hij stond nog niet op kenteken alhoewel er toch al meer als 800
kilometer mee was gereden.
Buiten werd ik aangesproken door een
mevrouw die zei dat ze lid was van de MV
Agusta club Nederland en ze dacht dat ik er eentje
ging kopen.
Zelf hadden ze net hun motor ingeruild
voor een jonger exemplaar.
Geloof het of niet, mevrouw zat achterop
en vond het heerlijk zitten; ik zeg maar weer eens, je kunt overal aan wennen!
Extreme zitpositie….
Ik was nog maar net opgestapt en
weggereden en het werd mij al duidelijk dat dit geen motor voor watjes is!
Dus eerst weer rustig de stad
uittokkelen was al een hele beproeving want je zit extreem voorover.
Je zit natuurlijk ook op een motor die
echt geschikt is voor circuitgebruik.
De mevrouw van de MV club zei dus ook al
dat men tijdens toertochten met andere motorrijders vaak uitgemaakt werd voor
idioten.
Ik weet nu waarom want je moet echt een
beetje harder rijden om wat winddruk voor de borst te voelen want dit gingen
mijn polsen en nek niet lang volhouden.
Als ik het ritje al zou overleven want
de hele tijd keek ik tegen de bovenrand van mijn helm aan en de spiegels waren
duidelijk voor de show aanwezig.
Ik heb meerdere keren geprobeerd om de
spiegels af te stellen onderweg maar het enige dat ik zag onderweg waren mijn
eigen onderarmen.
Maar als ik dan het drukste verkeer
achter me gelaten heb, geeft het
heerlijke geluid me kippenvel op al mijn lichaamsdelen.
Dit is genieten met een hele grote
G..maar dit zet natuurlijk wel aan om veel en hard aan het super opererende
gashandel te draaien….
Lawaai commissie…
Ik weet niet hoe MV deze motor aan de
toegestane geluidsproductie kan laten voldoen want volgens mij is dit verre van
legaal.
Nu is onze eigen VFR ook niet stil want
de db-killers hebben er nog nooit in gezeten maar ik
vermoed dat ik zelfs zonder uitlaten nog minder lawaai maak.
Maar je hoort mij niet klagen; liever
doof van dit geluid dan van het gezeur tijdens
de politieke debatten op tv.
Zoals ik al eerder zei is de zit op de
motor extreem voorover alhoewel de plaats voor je voeten eigenlijk wel redelijk
te noemen is.
De stuuruitslag is nog steeds erg klein
al heb je daar tijdens normaal sturen geen problemen mee…
Bij keren op de weg kom je eerst met je
duimen tussen stuur en kuipwerk voordat je er achter komt dat je nog echt een
keer extra moet steken om te draaien op de weg.
Door de extreme zit heb je het gevoel
dat je voorover kukelt als je hard remt voor een bocht.
Deze motor heeft liever dat je de
bochten lekker doorgumt; remmen is voor angsthazen!
Dus na de bocht durf ik voorzichtig aan
het gas te draaien en laat de meer als 180 pk hun werk doen…
Ik zeg met klem voorzichtig want dit gaat
wel heel rap vooruit en als ik niet uitkijk gaat het eerst omhoog voordat ik
vooruit schiet als een raket.
Mama……
Onderweg moet er natuurlijk nog wel even
een foto genomen worden en ik betrap me erop dat ik dit toch wel een super
mooie motor vind.
Met deze motor moet je uitkijken dat je
niet op de verkeerde foto’s komt want legale snelheden aanhouden is bijna
onmogelijk want het geluid van de heerlijke 4 cilinder jaagt je steeds weer
naar snelheden dicht bij de snelheid van het licht want deze F4 is onder ideale
omstandigheden in staat tot een topsnelheid van boven de 300 kilometer per uur
Gelukkig houdt mijn vrouw me met beide
voeten op de grond want deze motor is niet voor iedereen weggelegd.
Natuurlijk is het vooral de prijs maar
ook de extreme zit is een heikel punt.
Conclusie…
Over beide motoren is natuurlijk veel
technische informatie te vinden op internet dus dat ga ik hier niet allemaal
vermelden.
Dit is puur een gevoelsmatig stukje om
te zien wat de motor met je hartslag doet.
De Multistrada
geeft je zeker een verhoogde hartslag en dat in positieve zin want het gaat
allemaal lekker vanzelfsprekend; het is bijna een Honda!
Nu zal een echte Ducatisti
dat niet mooi vinden om te horen want Ducati is toch
vooral een motor in stoere jongensboeken.
Als je op de MV stapt krijg je een
andere verhoogde hartslag want dit beest schreeuwt om vergeopende
gaskleppen en gummen door de bochten.
Hier gaat het zeker niet allemaal
vanzelfsprekend want op deze motor moet je werken want in tegenstelling tot de Ducati stuurt dit niet zo gemakkelijk.
Deze motor moet je echt een bocht in
dwingen en dat maar hopen dat je niet voorover kukelt als je eens een beetje
bij moet remmen.
Oh nee, remmen was voor angsthazen!
Jullie kunnen wel lezen dat deze beide
motoren veel met mijn algehele gesteldheid hebben gedaan.
De ritjes waren allemaal rond de 30
kilometer en hebben mooi asfalt in de buurt van het circuit, slechte
klinkerwegen, rechte stukken en lekkere bochten.
Dus ik kon een mooie vergelijking maken
want ik heb als laatste het zelfde stuk gereden met onze eigen VFR.
Het was een genot om op de MV te rijden
maar ik zou de VFR er niet voor willen ruilen; over de Ducati
ben ik niet helemaal zeker; dit zou een waardige opvolger/vervanger kunnen
zijn.
Ik zie dat ik inmiddels op bijna 1800
woorden zit en heb het gevoel dat ik mijn positieve gevoelens nog meer wil
beschrijven maar ik denk dat een ieder die hetzelfde gevoel een wil beleven een
ritje naar Motoport Assen moet wagen.
Mijn dank aan Jan Huls van Motoport
Assen is groot en ik hoop dat ik in de toekomst nog eens dankbaar gebruik mag
maken van een paar van zijn super motoren.
Mvgr VFRené
P.s ik ben stiekem een beetje verliefd
geworden op de parelmoer witte Ducati..