Motorvakantie See
Oostenrijk
24 juli – 29 juli 2010
We hadden eigenlijk een
fietsvakantie gepland met Esmée naar het Sauerland.
Op het laatste moment
besliste Esmée echter dat ze liever niet mee wilde….
Dus….dat werd snel de koffers
op de motor monteren en daarna nog snel Jan Smit bellen om de routes van hem te
krijgen.
Jan had al een hotel geboekt
in See,Oostenrijk en we zijn er gewoon op de
bonnefooi naar toegereden.
Maar aangezien we eerst om
10:40 wegkomen bij huis rijden we een beetje langer door als normaal want ik
wil minstens in Oostenrijk de eerste overnachting doen.
Dat wordt in Dornwirn, net even verder als Bregenz
bij de Bodensee.
En aangezien het al laat is
nemen we het eerste hotel dat ons wat lijkt; daar zit dan wel een prijs aan vast
van €129,- per nacht.
Zondagmorgen de 25e
juli gaan we tegen 9:30 verder richting See.
Onderweg Jan Smit nog even
bellen welk hotel ze ook al weer geboekt hebben en rond 12:00 zijn we hotel Vivaldi in See bij Landeck nadat we al de Silvrettapas
hebben bedwongen.
Jan van het hotel heeft geen
plek meer voor ons in het hotel maar hij gaat even overleggen met de
appartementen achter het hotel.
Alleen, die kan hij nu even
niet telefonisch bereiken en we laten onze koffers staan en gaan nog een mooi
rondje rijden in de omgeving.
O.a de Hahntennjoch over en we
weten direct al dat deze omgeving gemaakt is voor de Honda VFR.
’s Avonds in het hotel blijkt
dat het allemaal Nederlandse motorrijders zijn dus de voertaal is gewoon nederlands.
Maandagmorgen gaan we al
vroeg op pad om via de Reschenpass met het bekende
ondergelopen dorp naar de Timmelsjoch te rijden.
Deze pas is al meer als
2400mtr hoog en heeft vele lastige haarspeldbochten.
Maar de natuur is weer
overweldigend mooi en er kan fantastisch gestuurd worden.
Bij thuiskomst in het hotel
horen we dat de Stelvio nog meer als 300mtr hoger is
en veel lastiger.
Gaan we dit wel doen?
Dinsdagmorgen toch maar een
route uitgezocht die in het hotel ligt waar ook de Stelvio
in zit.
Jan zegt dat je halverwege
even de bergen in moet kijken hoe de situatie is boven op de Stelvio; dan kan je nog beslissen of je doorwilt of dat je
de korte route zonder Stelvio neemt.
We rijden vol goede moed de Umbrailpas op want het is wel koud maar wel mooi helder
weer.
Ongeveer 5 km voor einde van
de Umbrail wordt de weg zo ineens onverhard en
aangezien het toch wel nattig is wordt het allemaal wel een beetje spannend.
Maar boven op de Umbrail toch maar even foto’s maken voor we de laatste 10
haarspeldbochten richting de Stelvio maken, en ….het
begint te sneeuwen!!!!
Boven op de Stelvio is het ontzettend druk en koud dus we besluiten om
door te rijden en we rijden regelrecht de mist in.
En nu moeten we maar liefst
48 haarspeldbochten naar beneden in regen en mist want aan deze kant van de
berg is het niet helder.
Maar zonder problemen
bereiken we de lagergelegen weg en we zijn trots op onszelf dat we deze berg
ook hebben bedwongen.
Als we ’s middags weer in
hotel zijn hebben we contact met Jan Smit die inmiddels in het hotel is.
’s Avonds samen eten in het
dorp en een bergwandeling voor de spijsvertering.
Jan van het hotel vraagt ’s
avonds of we zin hebben om de volgende dag samen een toertocht met hem te
maken.
Dus de volgende dag gaan we
met 14 personen op stap voor een mooi tocht die in elk geval droog begint.
De groep bestaat uit snelle
racers, de meer gematigde rijders zoals wij en “de achterblijvers” met 2 Harleys en een Honda Goldwing.
Tijdens de lunchpauze begint
het te regenen en de reis wordt voorzichtig voortgezet.
Bij terugkomst in het hotel
vraagt Jan aan iedereen of we misschien ’s avonds samen uit eten willen in het
restaurant van zijn schoonzus.
En ik moet je zeggen: de
schoonzus is heel leuk!
Bij dit soort etentjes komen
de stoere verhalen los van alle kanten dus er wordt heel wat afgelachen.
En voor het eerst in een hele
tijd willen we eigenlijk nog niet nadenken over de thuisreis maar morgen moeten
we er toch echt aan geloven.
Dus dondermorgen gaat de
wekker iets vroeger zodat we om 8 uur aan het ontbijt zitten.
Het motregent een beetje dus
we gaan op weg zonder de regenpakken aan te doen maar daar komen we snel op
terug en de regenpakken worden aan de kant van de weg onder een afdak
aangewurgd.
Bij Dortmund
nog een omleiding ivm een ongeluk en tegen 21:15 zijn
we weer thuis en we komen erachter dat we onze honden toch wel erg gemist
hebben.
Foto’s vind je met
onderstaande link:
http://www.mijnalbum.nl/Album=66LNOVYV