2e Prikbord Toertocht 18 juni 2005

 

Dit jaar begon de toertocht vanaf het huis van Egbert en Machteld in Stiens.

We waren er met navigatie naar toegereden omdat ik de gewoonte heb om altijd minstens 100 km om te rijden.

Op de motor is dat ook gewoon niet zo vervelend als in de auto; motorrijden doe je immers voor je plezier.

 

De aanleiding voor deze toertocht was een herdenkingstocht voor HenkGSXR die 2 jaar geleden is omgekomen bij het beoefenen van zijn favoriete hobby: motorrijden.

 

Na eerst een bakkie leut met taart bij E en M te hebben genuttigd en hernieuwde kennismakingen met oude en nieuwe bekenden gingen we tegen 11:45 op pad.

Egbert had een leuke route uitgezet onder andere langs de plek waar het ongeluk 2 jaar geleden is gebeurd.

 

Een enkeling moest nog wel even de zelfde bocht bedwingen.

 

Na vele omzwervingen door het Friese en Groningse platteland zijn we nog even bij Motoport Leek langs geweest voor een gratis bakkie koffie/thee/chocomelk.

Sigrid heeft nog een nieuwe achterband en een tandwiellager laten monteren.

Tja, motorrijden kost nu eenmaal geld.

 

Ondertussen begon de maag behoorlijk te knorren bij enkelen dus er werd snel een snackbar gezocht waar we heerlijk op het terras konden zitten.

En natuurlijk genieten van een fantastisch uitzicht.

 

En nu was het tijd om naar de begraafplaats van Henk te rijden.

Omdat wij Henk niet persoonlijk hebben gekend zijn wij niet meegeweest naar zijn graf maar hebben braaf op de motoren gepast.

In Burgum heb ik nog even de ketting gesmeerd en daarbij de buddy niet weer goed gemonteerd; onderweg ook niets vernomen maar bij thuiskomst wil het hele geval er met geen mogelijkheid meer af.

Maar dit probleem heb ik al weer opgelost door eerst de buddy met veel geschreeuw en gevloek en getier los te wrikken.

En daarna kwam ik er achter dat het euvel niet bij de bevestiging van de buddy zat maar bij de sleutel dus dat ook maar even goed gerepareerd zodat ik dit niet weer krijg.

 

Bij het afscheid rond 17:30 zei iedereen dat we dit snel weer eens moesten doen.

Ik denk een beetje meer richting het midden van het land om iedereen een beetje dezelfde aanreis tijd te geven.

 

Tot een volgende keer prikborders.

 

 

 

Home